กระชาย

437

กระชาย : หัวละแอน (เหนือ), ขิงแดง, ขิงทราย (อีสาน) เป็นพืชจำพวกเหง้า ไม้ล้มลุกขนาดเล็ก ใบรูปใบพาย ก้านใบยาว มีลำต้นใต้ดิน มีรากเก็บหารเรียกว่านมกระชาย

  • เหง้า  รสเผ็ดร้อนขม แก้โรคอันเกิดในปาก แก้มุตกิด แก้ลมอันบังเกิดแก่กองหทัยวาต แก้ปากเปื่อย ปากแตกเป็นแผล ขับระดูขาว แก้ใจสั่น แก้ปวดมวนในท้อง แก้บิดมูกเลือด แก้ปวดเบ่ง รักษาลำไส้อักเสบ บำรุงกำลัง
  • ราก (นมกระชาย) รสเผ็ดร้อนขม  แก้กามตายด้าน ทำให้กระชุ่มกระชวย บำรุงความกำหนัด มีสรรพคุณคล้ายโสม