ชื่ออื่น : เครือเซาะปอยวา, แยปอ, หญ้าเงือก, หญ้าหูหนวก, หญ้าถอดบ้อง 
ชื่อวิยาศาสตร์
 : Equisetum debile Roxb.
ชื่อวงศ์ : EQUISETACEAE

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ :

  • หญ้าถอดปล้อง เป็นพืชชั้นต่ำที่มีท่อลำเลียง ไม่มีดอก ลำต้นกลม สีเขียว ภายในกลวง มีรอยแตกขนานตามยาวของลำต้น รูปทรงกระบอก สูงถึง 1 เมตร ขนาดผ่าศูนย์กลาง (0.2) 4-7 มม. แตกกิ่งก้านน้อย มีข้อปล้องชัดเจน
  • ใบหญ้าถอดปล้อง เป็นเยื่อบางๆ รูปสามเหลี่ยมรอบข้อ ยาว 8 มม.
  • ผลหญ้าถอดปล้อง ลักษณะเป็นโคนเกิดเดี่ยวๆ ที่ปลายกิ่ง รูปกลมรีป้อมๆ ขนาดกว้าง 0.3-0.6 ซม. ยาวประมาณ 1 ซม. ผิวนอกมีตาเป็นรูปหลายเหลี่ยมชัดเจน ภายในมีสปอร์เพื่อการขยายพันธุ์ เมื่อแก่จะเป็นสีน้ำตาล

ส่วนที่ใช้เป็นยา : ทั้งต้น

สรรพคุณหญ้าถอดปล้อง :

  • ทั้งต้น ขับปัสสาวะ ขับนิ่ว บำรุงไต ขับระดูขาว ตำพอก รักษาบาดแผล แก้ปวดตามข้อ แก้ปวดกระดูกหักหรือเดาะ แก้อาการปวดหลังปวดเอว แก้โรคบิด และช่วยเจริญอาหาร ฆ่าเชื้อ สมานแผล รักษาแผลในกระเพาะอาหาร รักษาโรคเกาต์ สร้างความแข็งแรงของผม เพิ่มการไหลเวียนของเลือดในหนังศีรษะ กระตุ้นรูขุมขน ลดการผลิตไขมันหรือน้ำมันในหนังศีรษะ