ชื่ออื่น ๆ : ชงโค, ดอกตีนวัว, เสี้ยวหวาน, กะเฮอ, สะเปซี(แม่ฮ่องสอน), เสี้ยวดอกแดง(ภาคเหนือ), เสี้ยวเลื่อย(ภาคใต้)
ชื่อสามัญ : Orchid Tree, Purple Orchid Tree, Butterfly Tree, Purple Bauhinia, Hong Kong Orchid Tree
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Bauhinia purpurea Linn.
ชื่อวงศ์ : LEGUMINOSAE – CAESALPINIOIDEAE

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ :

  • ต้นชงโค เป็นไม้พุ่มหรือไม้ต้นผลัดใบขนาดกลาง สูงประมาณ 15 เมตร เรือนยอดแผ่กว้างรูปทรงไม่แน่นอน
  • ใบชงโค ลักษณะใบนั้นเป็นรูปใบมน ตรงปลายใบของมันจะโค้งเข้าหากัน และเป็นหยิกตรงกลาง จะคล้ายกับใบแฝด ขนาดของใบนั้นจะกว้างประมาณ 3 นิ้ว และยาวประมาณ 4.5 นิ้ว ใบเป็นใบสีเขียว
  • ดอกชงโค ดอกจะออกเป็นช่อตามยอด หรือเป็นกิ่ง ดอกจะมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ลักษณะดอกนั้น คล้ายดอกกล้วยไม้ชนิดหนึ่ง ดอกบานเต็มที่จะมีขนาดประมาณ 3 นิ้ว ดอกจะดกและมีดอกติดต้นอยู่ทนนานครั้งหนึ่งประมาณ 45 วัน ดอกนั้นจะออกเป็นระยะตลอดปี ถ้าดอกแก่จัดจะติดฝักใช้เพาะพันธุ์ได้
  • เกสรชงโค เกสรตัวผู้นั้น จะเป็นเส้นงอนยาวยื่นออกมาตรงกลางดอก 5 เส้น และเกสรตัวเมียจะอยู่ กลางอีก 1 เส้น
  • ฝักชงโค ลักษณะเป็นฝักแบนคล้ายฝักถั่ว ขนาดกว้างราว 1.5 เซนติเมตร ยาว 15-20 เซนติเมตร เมล็ดค่อนข้างแบน ฝักแก่จะแตกออกเป็นสองซีกตามความยาวของฝัก

ส่วนที่ใช้เป็นยา : ใบ, ดอก, ราก, เปลือกต้น

สรรพคุณ ชงโค :

  • ใบชงโค ใช้ต้ม กินรักษาอาการไอ ใช้ฟอกฝี แผล
  • ดอกชงโค ใช้ผสมกับอื่น ๆ เป็นเครื่องยา รักษาอาการไข้ หรือดับพิษไข้ หรือเป็นยาระบาย
  • รากชงโค ใช้ต้มกินน้ำเป็นยาขับลม หรือใช้โขลกผสมกับน้ำกินเป็นยารักษาอาการไข้
  • เปลือกต้นชงโค แก้ท้องเสีย แก้บิด
อ่านความคิดเห็นของเพื่อนๆ ..คิดอย่างไรกับเรื่องนี้ เขียนเลย