ชื่อสมุนไพร : คาง
ชื่ออื่นๆ :
กาง, ก๋าง, ข่าง, คาง, คางแดง, จามจุรีดง, จามจุรีป่า
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Albizia lebbeckoides (DC.) Benth
ชื่อวงศ์ : FABACEAEMIMOSOIDEAE

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ :

  • ต้นคาง เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง สูงประมาณ 15-25 เมตร เรือนยอดเป็นพุ่มทึบ สีเขียวเข้ม  เปลือกสีเทาอมเหลืองถึงสีน้ำตาลอ่อน มีรอยย่นเป็นริ้วตามแนวนอนเป็นจำนวนมาก ไม่เป็นระเบียบเกือบจะรอบลำต้นกิ่งอ่อนมีสีน้ำตาลเหลืองทั่วไป แก่แล้วจะร่วงหลุดหมดไป
    คาง
  • ใบคาง ใบเป็นช่อยาว 10-30 ซม. ช่อใบมีขนบาง ๆ มีแขนงด้านข้าง 2-8 คู่ แต่ละช่อมีใบย่อย 6-24 คู่ ใบเบี้ยว ไม่มีก้านใบ ปลายมน โคนมน เบี้ยว หลังใบเกลี้ยง สีเขียวเข้ม
  • ดอกคาง สีขาวมีกลิ่นหอม ออกเป็นช่อแบบช่อแยกแขนงตามซอกใบและปลายกิ่ง ช่อดอกย่อยเป็นช่อแบบช่อกระจุกแน่นมี 10-15 ช่อ กลีบเลี้ยงรูประฆัง ปลายแยกเป็น 5 แฉก กลีบดอกเป็นหลอดถึงรูปปากแตรแคบมีขนปกคลุม ปลายแยกเป็น 5 แฉก
  • ผลคาง ผลเป็นฝักแห้งแตกแบน สีน้ำตาลเข้มผิวเกลี้ยง เมล็ดนูนเรียงตามขวางหลายเมล็ด

ส่วนที่ใช้เป็นยา : ใบ, ดอก, เปลือกต้น

สรรพคุณ คาง :

  • ใบ รสเฝื่อน แก้ไอ
  • ดอก รสหวาน บำรุงธาตุ บำรุงกำลัง แก้ปวดบาดแผล แก้ฟกบวม แก้คุดทะราด แก้ตาอักเสบ แก้พิษงู แก้พิษต่างๆ แก้ลงท้อง รักษาคุดทะราด และรักษาอาการไข้ที่เกิดจากพิษอักเสบตา เป็นยาแก้ฝี
  • เปลือก รสฝาดเฝื่อน แก้ลงท้อง แก้ตกเลือด แก้บวม แก้ฝี แก้แผลเน่าเปื่อย บวม รักษาลำไส้พิการ แผลโรคเรื้อน เป็นยาอายุวัฒนะและบำรุงหนังเส้นเอ็นให้บริบูรณ์ เป็นยาลดระดับน้ำตาลในเลือด ลดความดันโลหิต เป็นยาแก้ไอ ยาแก้โรคพยาธิ
บทความก่อนหน้านี้คำไทย
บทความถัดไปคันทรง