ชื่อสมุนไพร : กาลพฤกษ์
ชื่ออื่น ๆ 
: กัลปพฤกษ์, ราชพฤกษ์, ไชยพฤกษ์(ภาคกลาง), เปลือกขม(ปราจีน), กาลส์(เขมร)
ชื่อสามัญ : Horse Cassia
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Cassia grandis Linn.
วงศ์ : LEGUMINOSAR

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ :

  • ต้นกาลพฤกษ์ เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง สูง 5-12 เมตร เรือนยอดแผ่กว้าง แต่ไม่หนาแน่นทึบ 
  • ใบกาลพฤกษ์ ใบเป็นใบผสมมีใบย่อย 5-15 คู่ ใบย่อยมีรูปขอบขนานหรือรูปใบหอก มีขนอ่อนปกคลุมใบทั้งหน้า-หลัง เป็นไม้ผลัดใบ ใบร่วงหล่นช่วงฤดูหนาว ราวพฤศจิกายน-มีนาคม
  • ดอกกาลพฤกษ์ออกดอกหลังผลัดใบพร้อมแตกใบใหม่ ราวเดือนมีนาคม-พฤษภาคม ออกดอกเป็นช่อตามกิ่งเป็นช่อใหญ่ เต็มต้นดูงดงามมาก ดอกไม่มีกลิ่นหอม ดอกย่อยมีกลีบดอก 5 กลีบ สีชมพู เมื่อเริ่มบาน แล้วเริ่มจางจนเป็นสีเกือบขาวเมื่อใกล้ร่วงโรย เกสรตัวผู้สีเหลือง อยู่กลางดอก ดอกบานกว้าง 2-5 เซนติเมตร
  • ผลกาลพฤกษ์ มีลักษณะเป็นฝักกลม ฝักแก่สีน้ำตาลเข้ม มีขนอ่อนปกคลุม ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 1-2 เซนติเมตร ความยาว 25-40 เซนติเมตร เนื้อในฝักสีขาวปนเขียว

ส่วนที่ใช้เป็นยา : เนื้อในฝัก, เปลือก, เมล็ด

สรรพคุณ กาลพฤกษ์ :

  • เนื้อในฝัก ใช้ปรุงเป็นยาระบายอ่อน ๆ แก้พิษไข้
  • เปลือกและเมล็ด ใช้ทานทำให้อาเจียน เป็นยาถ่ายพิษไข้
วิธีและปริมาณที่ใช้ :
เนื้อในฝัก – ปรุงรับประทานเป็นยาระบายอ่อนๆ
ขนาดรับประทาน – รับประทานได้ถึงครั้งละ 8 กรัม ไม่ปวดมวนและไม่ไซ้ท้องเลย แต่ความแรงสู้คูนไม่ได้ สำหรับเนื้อในฝักกาลพฤกษ์นั้นมีฤทธิ์เป็นยาระบายอ่อนๆ เหมาะสำหรับใช้ในเด็กเพราะไม่ทำให้เกิดอาการข้างเคียงเหมือนยาที่ระบายแรงกว่า
บทความก่อนหน้านี้กาสะลองคำ
บทความถัดไปการะเกด