ชื่ออื่น : ตึ่งเครือคำ, ตึ่งเครือคำตัวเมีย, เล็บลอก, เขี้ยวงา
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Strychnos viridiflora, A.W. Hill.
ชื่อวงศ์ : LOGANIACEAE

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ :

  • เป็นไม้เถา พาดพันตามต้นไม้อื่น เถามีสีออกดำๆ ตะคระเป็นปุ่มยื่นออกมาเหมือนเขี้ยวงู ดอกสีม่วง กลิ่นหอม ออกในเดือนสิงหาคม ขึ้นตามข้างลำธารในป่าดงดิบ และป่าโปร่งทั่วไป ขยายพันธ์ด้วยเมล็ด

ส่วนที่ใช้เป็นยา : ใบ, ลูก, เถา, ราก

สรรพคุณเขี้ยวงู :

  • ใบ รสเมาร้อน แก้โรคผิวหนัง
  • ลูก รสเมาร้อน ถ่ายท้องเด็ก
  • เถา รสเมาร้อน แก้โลหิตเป็นพิษ แก้สันนิบาตหน้าเพลิง แก้วัณโรค ดับพิษในข้อกระดูกในเส้นเอ็น แก้พิษตานซาง แก้ตานขโมย ขับพยาธิในท้อง แก้กามโรค แก้ปวดเสียดแทงในท้อง เป็นเถาเป็นดาน
  • ราก รสเมาร้อน แก้ริดสีดวงลำไส้