ยาสูบ

ชื่อวิทยาศาสตร์:  Nicotiana tabacum  L.
วงศ์ : 
 
Solanaceae
ชื่อสามัญ :
  Tobacco
ชื่ออื่น : 
 
ะวั้ว (เขมร-สุรินทร์)
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ : 
 เป็นพืชล้มลุก อายุปีเดียว มีลำต้นตั้งตรง สูง 0.7-1.50 ม. ใบเป็นใบเดี่ยว มีขนาดใหญ่ ใบมีลักษณะหยาบ รูปไข่แกมรี ถึงรูปยาวรี หรือรูปไข่กลับ ขนาดยาว 10-35 ซม. กว้าง 12-18 ซม. โคนใบสอบเรียว ปลายใบแหลม หรือมน ดอกเป็นดอกช่อ ออกที่ปลายต้น กลีบเลี้ยงมีสีเขียวรูปถ้วยเชื่อมติดกันที่โคนกลีบ รูปไข่ หรือรูปหลอด ยาว 1-1.5 ซม. ส่วนปลายจักเป็น 5 แฉก
กลีบดอกมีสีขาว ชมพู ม่วงอ่อน ฯลฯ รูปทรงยาวรี หรือทรงกรวย ยาวประมาณ 5 ซม. เกสรเพศผู้มีจำนวน 5 อัน ติดอยู่ภายในหลอดกลีบดอก รังไข่มี 2 ช่อง ผลเป็นชนิดแห้งแล้วแตก รูปไข่ ยาว 1.5-2 ซม. มีเมล็ดเล็ก ๆ ภายในจำนวนมาก

ส่วนที่เป็นพิษ  ใบ
สารพิษ : 
 ใบยาสูบเป็นแหล่ง alkaloids หลายชนิด โดยเฉพาะ Nicotine (พบครั้งแรกตั้งแต่ ค.ศ. 1828) และ Nor-nicotine, Nicoteine, Nicotelline, Nicotinine, Anabasine และสารอื่น ๆ อีก  
การเกิดพิษ 
:  จัดเป็นสารเสพติดที่ติดง่ายยิ่งกว่าอัลกอฮอล์ จัดเป็นสารสงบประสาท, ระงับความอยากอาหาร, เพิ่มน้ำตาลในโลหิตเล็กน้อย ทำให้ประสาทเกี่ยวกับการรับรสเสียไป ก่อให้เกิดโรคมะเร็งปอด และอันตรายต่อร่างกายนานาประการ  ถ้าทำการสกัด Nicotine ออกมาจากซิการ์เพียงมวนเดียว แล้วฉีดเข้าเส้นเลือดในคน จะมีพิษถึงขนาดทำให้ตายได้ 
การรักษา
  เป็นสารเสพติดที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ วิธีที่ดีที่สุดคือเลิกสูบ