ชื่ออื่น : ฝิ่น (ทั่วไป)
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Papaver somniferum L.
ชื่อวงศ์ : PAPAVERACEAE

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ :

  • ฝิ่น เป็นพรรณไม้ล้มลุกขนาดเล็ก ลำต้นมีความสูประมาณ 0.5-1.5 เมตร ลักษณะของลำต้นเป็นแกนแข็ง มีสีเขียวเข้ม
  • ใบฝิ่น เป็นใบเดี่ยว ออกตามบริเวณโคนต้น ลักษณะของใบคล้ายกับใบผักกาดขาว หรือใบ มหากาฬ
  • ดอกฝิ่น ออกเป็นดอกเดี่ยว อยู่บริเวณปลายลำต้น เป็นดอกขนาดใหญ่ ลักษณะของดอกมี กลีบรองกลีบดอก 2 กลีบ และกลีบดอกมีประมาณ 4 กลีบ กลีบดอกบาง มีสีขาว สีแดง สีชมพู และสีม่วง ข้างในดอกมีรังไข่
  • ผลฝิ่น มีลักษณะคล้ายกับผลทับทิมอ่อน ๆ ผลอ่อนมีสีเขียว ผลเมื่อแก่พอได้ขนาดก็จะมี การกรีดยาง โดยใช้ปลายมีดเล็กเล็กกรีดจากหัวขั้ว จนถึงก้นลูก จากนั้นก็จะปล่อยให้มันแห้งเป็นสีเหลืองนวล ข้างในผลมีเมล็ดเป็นสีดำเหลือบขาวเล็กน้อย อยู่ตามซีกกลีบข้างใน เป็นเม็ดกลมเล็ก ๆ

ส่วนที่ใช้เป็นยา : เปลือกลำต้น, ยางฝิ่น

สรรพคุณฝิ่น :

  • เปลือกลำต้น นำมาใช้เป็นยาแก้ลงแดง เป็นยาคุมธาตุหรือเป็นยาแก้ปวดเมื่อย
  • ยางฝิ่น ใช้ยางฝิ่นหลังจากที่ได้ผ่านกรรมวิธี โดยการนำเอายางสดที่กรีดมา แล้วเอามา ต้มเคี่ยวให้สุก จะมีกลิ่นหอมนำมาสูบ ฉีด หรือนำมาผสมเป็นยา แก้บิดเรื้อรัง แก้ลงแดง แก้ปวดท้อง แก้ปวดเมื่อย ทำให้จิตใจเป็นปกติ และทำให้นอนหลับ
อ่านความคิดเห็นของเพื่อนๆ ..คิดอย่างไรกับเรื่องนี้ เขียนเลย