ชื่ออื่น : ละหุ่งแดง(กลาง), สบู่แดง(กลาง), สบู่เลือด, สลอดแดง, หงษ์เทศ(ปัตตานี)
ชื่อสามัญ : Bellyache Bush
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Jatropha gossypifolia L.
วงศ์ : EUPHORBIACEAE

ลักษณะทางพฤกษ์ศาสตร์ :

  • ต้นสบู่แดง จัดเป็นไม้พุ่ม มีความสูงประมาณ 1-2 เมตร ลำต้นมีสีเทา ลำต้นแผ่กิ่งก้านออกไป พบได้ทั่วไป เป็นไม้ที่ชอบอากาศแห้ง กลางแจ้ง และเจริญเติบโตได้ดีในดินร่วนปนทรายและระบายน้ำดี ขยายพันธุ์ด้วยวิธีการเพาะเมล็ดและการปักชำ
  • ใบสบู่แดง ใบเป็นใบเดี่ยว ลักษณะของใบคล้ายฝ่ามือ มีเว้าลึกประมาณ 2-3 เว้า ก้านใบ ใบอ่อน และเส้นใบมีสีแดง ใบอ่อนมีสีม่วงเข้มหรือเป็นสีน้ำตาลแดง ส่วนใบแก่จะมีสีเขียวปนแดงและมีขน
  • ดอกสบู่แดง ดอกมีขนาดเล็ก ออกดอกเป็นช่อที่ปลายยอด เป็นช่อดอกแบบ Cyathium กลีบดอกมีสีแดงเข้ม ดอกตัวผู้และดอกตัวเมียอยู่บนต้นเดียวกัน กลีบเลี้ยงมี 5 กลีบ แต่ละช่อย่อยจะมีดอกตัวเมียอยู่ 1 ดอก ที่เหลือเป็นดอกตัวผู้
  • ผลสบู่แดง ลักษณะของผลเป็นรูปรียาว มี 3 พู ผลอ่อนมีสีเขียว ส่วนผลแก่มีสีเหลือง เมื่อแก่เต็มที่จะแตก ภายในผลมีเมล็ดสีน้ำตาล 3 เมล็ด

ส่วนที่ใช้เป็นยา : ใบ, เมล็ด, น้ำมันในเมล็ด, ราก

สรรพคุณสบู่แดง :

  • ใบ ต้มกินแก้ปวดท้อง เป็นยาระบาย ตำพอกแก้ผื่นคัน
  • เมล็ด เผาให้สุกกินเป็นยาระบาย ตำพอกทาแผลโรคเรื้อน
  • น้ำมันในเมล็ด  ใช้เป็นยาถ่ายอย่างแรง ช่วยขับพยาธิ ถ่ายน้ำเหลืองเสีย
  • ราก รักษาโรคหืด
อ่านความคิดเห็นของเพื่อนๆ ..คิดอย่างไรกับเรื่องนี้ เขียนเลย