ชื่ออื่น : ผักทอดยอด, ผักบุ้งแดง, ผักบุ้งไทย, ผักบุ้งนา, ผักบุ้งขาว
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Ipomoea aquatica Forssk.
ชื่อวงศ์ : CONVOLVULACEAE

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ :

  • ผักบุ้ง เป็นพืชล้มลุกอายุหลายปี ลำต้นกลวง รากออกตามข้อ
  • ใบผักบุ้ง รูปสามเหลี่ยม รูปหอกหรือรูปขอบขนานแคบ กว้าง 1-9 ซม. ยาว 3-15 ซม. ก้านใบยาว 3-15 ซม.
  • ดอกผักบุ้ง สีขาว สีชมพูหรือม่วงอ่อน ออกเป็นช่อมี 2-3 ดอก ลักษณะแผ่เป็นปากแตร ขนาด 4-7 ซม. กลีบเลี้ยง 5 กลีบ ติดกันตรงโคน กลีบดอกเชื่อมติดกันปลายแยกเป็น 5แฉก ยาว 3-5 ซม. เกสรเพศผู้ 5 อัน ติดเหนือโคนกลีบดอก
  • ผลผักบุ้ง แห้งแล้วแตก รูปไข่หรือกลม ขนาด 1 ซม. เมล็ดมี 4 เมล็ด

ส่วนที่ใช้เป็นยา : ต้น, ใบ, ยอด, ดอกตูม, ราก, ทั้งต้น

สรรพคุณผักบุ้ง :

  • ต้นและใบ บำรุงสายตา แก้แผลไฟลวก น้ำร้อนลวก เป็นยาห้ามเลือด โรคลมป่วง และแก้แผลอักเสบ
  • ยอดอ่อนและใบ เป็นยาระบาย ทำให้อาเจียนเนื่องจากพิษฝิ่นและสารหนู
  • ดอกตูม รักษาโรคกลากเกลื้อน
  • ทั้งต้น เป็นยาระบายอ่อนๆ บำรุงสายตา เป็นยาถอนพิษยาทั้งปวง
  • ราก ใช้รักษาสตรีตกขาว
  • ใบ ใช้ขยี้ทาเมื่อถูกแมลงกัดต่อย
อ่านความคิดเห็นของเพื่อนๆ ..คิดอย่างไรกับเรื่องนี้ เขียนเลย