ชื่ออื่น : ชิ้นกวาง, เรื้อนกวาง, ลิ้นกวาง, มะพลับดง, มะมัง, ตับเต่าหลวง, มะโกป่า, มะไฟผี, มาเมียง, เฮื้อนกวาง, แฮดกวาง, ตับเต่าต้น
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Diospyros ehretioides Wall. ex G.Don
ชื่อวงศ์ : EBENACEAE

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ :

  • ตับเต่าใหญ่ เป็นไม้ต้นขนาดกลาง สูง 10-15 เมตร เปลือกสีน้ำตาลปนเทา
  • ใบตับเต่าใหญ่ เป็นใบเดี่ยวเรียงสลับกัน แผ่นใบแผ่รูปขอบขนาน หรือมน กว้าง 7-23 ซม. ยาว 10-23 ซม. โคนใบกลมขอบใบเรียบ เนื้อใบเกลี้ยงและหนา ก้านใบยาวประมาณ 1 ซม.
  • ดอกตับเต่าใหญ่ มีดอกเพศผู้และดอกเพศเมียอยู่ต่างต้นกัน ดอกเพศผู้อยู่รวมกันเป็นช่อเล็กๆ ตามกิ่งเหนือง่ามใบ ช่อหนึ่ง มักมี 3 ดอก โคนเชื่อมติดกันเป็นรูปถ้วย กลีบดอก 4 กลีบ ยาว 3-4 มม. เกสรผู้มี 20-30 อัน ดอกเพศเมีย เป็นดอกเดี่ยวๆหรือเป็นช่อสั้น ช่อละ 3-5 ดอก ก้านดอกยาว 1 ซม. ลักษณะเหมือนดอกเพศผู้แต่ใหญ่กว่า รังไข่รูปป้อมมีขนเป็นเส้นไหม
  • ผลตับเต่าใหญ่ รูปป้อมกลม เส้นผ่าศูนย์กลาง 1-2 ซม. ส่วนบนมีกลีบรองดอกติดอยู่ชัดเจน ผลแก่แห้งเป็นสีดำ

ส่วนที่ใช้เป็นยา : เนื้อไม้และราก

สรรพคุณตับเต่าใหญ่ :

  • เนื้อไม้และราก รสฝาดเอียนเล็กน้อย แก้พิษทั้งปวง แก้วัณโรค แก้พิษไข้ ร้อนใน บำรุงปอด (ตับเต่าน้อย-ตับเต่าใหญ่มีคุณเสมอกัน)