ชื่ออื่น ๆ : ไคเครือ , ไคเคือ, ไคร้เครือ, รังไคร้เครือ ( ไทย )
ชื่อวิทยาศาสตร์ Aristolochia  sp.
วงศ์ Oleaceae

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ : 

  • ต้นไคร้เครือ เป็นพรรณไม้เถา ขนาดเล็ก ชนิดลงรากใหญ่ เป็นพรรณไม้ที่เกิดขึ้นตามป่าชื้นและป่าโปร่งทั่ว ๆไป ถิ่นกำเนิดอยู่ทางภาคเหนือและภาค ตะวันออก และคงมีบ้างทางภาคอื่นอีกด้วย
  • ใบไคร้เครือ ใบเดี่ยว รูปหัวใจ ปลายแหลม โคนเว้า ก้านยาว
  • ดอกไคร้เครือ ดอกช่อใหญ่

ส่วนที่ใช้เป็นยา : ราก

สรรพคุณ ไคร้เครือ : 

  • รากไคร้เครือ จะมีรสขมขื่นปร่า ใช้รักษาอาการเป็นไข้จับสั่น แก้ไข้ ไข้คลั่งเพ้อ รักษาโรคพิษไข้ พิษกาฬ ขับเหงื่อ ไข้เชื่อมซึม พิษกาฬ เป็นยาชูกำลังและเป็นยาเจริญอาหาร
คณะกรรมการพัฒนายาแห่งชาติได้มีมติให้นำไคร้เครือออกจากส่วนผสมของตำรับยาที่ระบุอยู่ในบัญชียาหลักแห่งชาติ จำนวน 10 รายการ ตั้งแต่ปี 2554 แล้ว อาทิ ยาอัมฤควาที แก้ไอ ยาตรีหอมแก้วิงเวียน ยาหอมอินทจักร์ ยาหอมนวโกศ แก้วิงเวียน ยาวิสัมพยาใหญ่ ยาธาตุบรรจบ ยามันทธาตุ ยาประสะเจตพังคี ยาประสะกานพลู และยาเขียวหอม
แหล่งข้อมูลอ้างอิง :
1.วุฒิ วุฒิธรรมเวช. คัมภีร์เภสัชรัตนโกสินทร์. กรุงเทพฯ : พิมพลักษณ์, 2547.

2.เสงี่ยม พงษ์บุญรอด. ไม้เทศเมืองไทย. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์พิทยาคาร, ๒๕๒๖.

อ่านความคิดเห็นของเพื่อนๆ ..คิดอย่างไรกับเรื่องนี้ เขียนเลย