ชื่ออื่น ๆ : เร่ว, หมากอี้, มะอี้(เชียงใหม่), มะหมากอี้, ผาลา(ฉาน-เงี้ยว-เชียงใหม่), หมากเน็ง(อีสาน), หมากแน่ง(สระบุรี)
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Amomum xanthioides Wall.
ชื่อวงศ์ : ZINGIBERACEAE

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ :

  • ต้นเร่ว เป็นพรรณไม้ล้มลุก มีเหง้าหรือหัว อยู่ใต้ดินเหมือนข่า ส่วนลำต้นที่งอกขึ้นมาเหนือพื้นดินนั้น จะเป็นกาบของใบ
  • ใบเร่ว ใบจะเป็นสีเขียว มีลักษณะโตและยาวเหมือนใบข่าใหญ่ ใบจะมีความกว้างประมาณ 8-20 ซม. และยาวประมาณ 30-60 ซม.
  • ดอกเร่ว จะเป็นสีแดงอมชมพูอ่อน แล้วจะเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาล ดอกจะรวมอยู่ในก้านเดียวกัน เป็นช่อยาว ๆ มีลักษณะคล้ายกับดอกข่า
  • ผลเร่ว ผลจะกลมและโต มีขนาดเท่าผลพิกุลขนาดกลาง เมื่อผลแก่จัดเต็มที่จะเป็นสีดำ

ส่วนที่ใช้เป็นยา : เมล็ดจากผลที่แก่จัด ราก ต้น ใบ ดอก ผล

สรรพคุณ เร่ว :

  • เมล็ดเร่ว จากผลที่แก่จัด เป็นยาแก้ท้องขึ้น ท้องอืดเฟ้อ ขับลม แก้คลื่นเหียนอาเจียน ขับน้ำนมหลังจากคลอดบุตร
  • รากเร่ว แก้หืด แก้ไอ แก้ไข้เซื่องซึม
  • ต้นเร่ว แก้คลื่นเหียน อาเจียน
  • ใบเร่ว ขับลม แก้ปัสสาวะพิการ
  • ดอกเร่ว แก้พิษอันเกิดเป็นเม็ดผื่นคันตามร่างกาย
  • ผลเร่ว รักษาโรคริดสีดวงทวาร แก้ท้องอืดเฟ้อ แก้ปวดท้อง
อ่านความคิดเห็นของเพื่อนๆ ..คิดอย่างไรกับเรื่องนี้ เขียนเลย