ชื่ออื่นๆ : ย่างทราย, ย่านปด, เชือดเขาไฟ, เชือกเขาไฟ, ฮางฮ้อน, ไม้ไฟ, รังร้อน, รสสุคนธ์แดง
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Tetracera indica  Merr.
ชื่อวงศ์ : DILLENIACEAE

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ :

  • ต้นเชือกเขาไฟ จัดเป็นไม้เถาเลื้อยเนื้อแข็ง เลื้อยได้ไกลถึง 10 เมตร เถาเป็นสีน้ำตาลแดง เปลือกต้นเรียบเป็นสีน้ำตาล เมื่อแก่จะแตกเป็นสะเก็ดบาง ๆ ส่วนเถาอ่อนเป็นสีน้ำตาลอมเขียว
  • ใบเชือกเขาไฟ ใบเดี่ยว เรียงสลับ รูปรีแกมขอบขนาน แผ่นใบสากคาย โคนใบสอบมน ปลายใบแหลม ขอบใบจักเป็นฟันเลื่อยห่างๆ
  • ดอกเชือกเขาไฟ ดอกออกเป็นช่อตามปลายกิ่ง มีกลิ่นหอม กลีบเลี้ยง 4 กลีบ สีเขียวแกมแดง กลีบดอก 4 กลีบ สีขาว หลุดร่วงง่าย เกสรเพศผู้จำนวนมาก
  • ผลเชือกเขาไฟ เป็นผลแห้ง ทรงกลม ปลายเป็นจะงอยแหลม แตกตะเข็บด้านเดียว ออกเป็นกลุ่ม 3-4 ผล เมล็ดรูปไข่ สีดำ มีเยื่อหุ้มสีแดง

ส่วนที่ใช้เป็นยา : เถา

สรรพคุณ เชือกเขาไฟ :

  • เถาเชือกเขาไฟ รสขม ระบายท้อง  แก้แน่น  จุกเสียด  ขับลมในลำไส้  แก้ท้องขึ้น  อืดเฟ้อ
  • เนื้อไม้เชือกเขาไฟ รสร้อน แก้เสมหะ ขับลมในลำไส้ แก้จุกเสียดแน่นเฟ้อ ขับโลหิต
ห้ามใช้เนื้อไม้นี้ทำเป็นคานหาบสิ่งของก็ไม่ได้เพราะเนื้อไม้นี้ร้อน และ ยาง เป็นพิษ ถ้าเข้าตาจะกัดเยื่อตา ตาบอดได้The Description
แหล่งข้อมูลอ้างอิง :
วิทย์ เที่ยงบูรณธรรม. พจนานุกรม สมุนไพรไทย. กรุงเทพฯ : ประชุมทองการพิมพ์, 2539.
อ่านความคิดเห็นของเพื่อนๆ ..คิดอย่างไรกับเรื่องนี้ เขียนเลย