ชื่ออื่นๆ : คังโค (สุพรรณบุรี) แดงโค (สระบุรี) ป้าม (ส่วย-สุรินทร์) ส้มเสี้ยว (ภาคเหนือ) เสี้ยวส้ม (นครราชสึมา) เสี้ยวใหญ่ (ปราจีนบุรี)
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Bauhinia malabarica  roxb.
ชื่อวงศ์ : LEGUMINOSAE-CAESALPINIODIDEAE

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ :

  • ส้มเสี้ยว ไม้ต้นขนาดกลาง สูงถึง 15 เมตร เปลือกต้นสีเทา เปลือกแตกเป็นสะเก็ดยาวตามลำต้น
  • ใบส้มเสี้ยว ทรงกลมเว้า ปลายเป็นพูกลมตื้นๆ ใบแก่เหนียว เรียบ ท้องใบมีนวล สีเขียวออกเทา
    ส้มเสี้ยว
  • ดอกส้มเสี้ยว ออกดอกเป็นช่อตามซอกใบหรือตามง่ามใบ สีขาวออกเขียวหรือเหลืองอ่อน เป็นช่อเล็กๆ ออกดอกเดือน พฤษภาคม – มิถุนายน
    ส้มเสี้ยว
  • ผลส้มเสี้ยว เป็นฝักแบนยาว โค้งงอ ฝักอ่อนสีเขียว ฝักแก่แห้งสีน้ำตาล เมล็ดแบน ผิวเรียบมัน  มี 8-12 เมล็ด ออกผลเดือนกรกฏาคม – กันยายน แหล่งที่พบ ป่าเต็งรัง

ส่วนที่ใช้เป็นยา : ใบ เปลือกต้น

สรรพคุณ ส้มเสี้ยว :

  • ใบ มีรสเปรี้ยวฝาด เป็นยาขับโลหิตระดู และขับปัสสาวะ แก้แผลเปื่อยพัง ใช้ใบส้มเสี้ยวร่วมกับยาระบาย ทำให้ขับเมือกเสมหะตกทางทวารหนักได้ดี ใช้ร่วมกับยาบำรุงโลหิตระดูที่เป็นลิ่มเป็นก้อนมีกลิ่นเหม็นให้ปกติดีขึ้น
  • เปลือกต้น รสเปรี้ยวฝาด แก้ไอ ฟอกโลหิต
บทความก่อนหน้านี้ส้มป่อย
บทความถัดไปส้มซ่า