ชื่ออื่น ๆ : สกุณี, สัตคุณี(ราชบุรี), ตาโหลน(สตูล), แหนแดง(ภาคเหนือ), แฮ้น(นครสวรรค, ชุมพร), ขี้มอด(นครปฐม), เปียแคร้(เขมร-จันทบุรี), ประคำขี้ควาย(ภาคใต้), ตีนนก(จันทบรี-ตราด)
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Terminalia calamansanai (Blanco) Rolfe.
วงศ์ : COMBRETACEAE

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ :

  • สกุณี เป็นพรรณไม้ยืนต้นขนาดกลาง จนถึงขนาดใหญ่ จะแตกกิ่งก้านสาขาที่เรือนยอดของต้น ซึ่งจะแผ่กว้างแบนและมักจะมีพูพอนขนาดเล็ก กิ่งอ่อนมีขนนุ่มคลุมอยู่ หรืออาจเกลี้ยงเปลือกเป็นร่องตื้น ๆ สีน้ำตาลอมเทา ลำต้นสูงประมาณ 8-30 เมตร
  • ใบสกุณี เป็นไม้ใบเดี่ยว ออกเรียงกันสลับไปตามข้อต้นลักษณะของใบเป็นรูปไข่กลับ ปลายใบแหลมเรียว โคนใบสอบแคบ เนื้อใบค่อนข้างหนา ด้านบนของใบมักเป็นมันและมีตุ่มเล็ก ๆ บนผิวใบ ก้านใบยาว 0.5-1.5 นิ้ว
  • ดอกสกุณี ออกเป็นช่อ อยู่ตามง่ามใบ ช่อดอกยาวประมาณ 3-6 นิ้วมีขนนุ่มปกคลุมอยู่ด้วย ลักษณะของดอกที่โคนเป็นหลอด ส่วนปลายแผ่ออกเป็นรูปถ้วยตื้น ปลายแยกออกเป็นรูปสามเหลี่ยม บานเต็มที่ประมาณ 2-2.5 มม.
  • ผลสกุณี เป็นรูปสามเหลี่ยม และมีปีกหนา 2 ปีกอยู่ปีกละข้างของผลรูปร่างและขนาดของผลนั้นจะต่างกัน ผลโต 0.5-1.5 นิ้ว ยาว 1.5-3 นิ้ว

ส่วนที่ใช้เป็นยา : เปลือก

สรรพคุณ สกุณี :

  • เปลือกสกุณี เป็นยาบำรุงหัวใจ ใช้รักษานิ่วในทางเดินปัสสาวะ แก้ตกเลือด ใช้ผสมกับรากต้นรักดอกขาว นำมาต้มกับน้ำดื่มเป็นยาแก้ตานซางในเด็ก
อ่านความคิดเห็นของเพื่อนๆ ..คิดอย่างไรกับเรื่องนี้ เขียนเลย