ว่านนางคำ

436

ชื่ออื่น : ขมิ้นขึ้น
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Curcuma aromatica Salisb.
ชื่อวงศ์ : ZINGIBERACEAE

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ :

  • ว่านนางคำ เป็นไม้ล้มลุก เหง้าและหัวสีเหลือง มีกลิ่นหอม
  • ใบว่านนางคำ ใบเดี่ยว ออกเป็นกระจุกใกล้ราก ประมาณ 5-7 ใบ รูปใบหอกกว้าง กว้าง 10-14 ซม. ยาว 40-70 ซม. ปลายเรียวแหลม ท้องใบมีขน
  • ดอกว่านนางคำ ดอกช่อเชิงลด มักมีดอกก่อนใบงอกจากเหง้า ช่อดอกยาวประมาณ 5-8 ซม.ใบประดับที่ปลายช่อสีชมพู ใบประดับที่รองรับดอกสีขาวแกมเขียว ปลายโค้ง ยาวได้ถึง 6 ซม. ใบประดับย่อยสีขาว ยาวประมาณ 2 ซม. กลีบเลี้ยงยาวประมาณ 2 ซม. กลีบดอกสีขาวแกมชมพู แฉกกลางรูปไข่กว้าง แฉกข้างรูปขอบขนาน กลีบปากรูปโล่แยกเป็น 3 แฉก สีเหลืองเข้ม

ส่วนที่ใช้เป็นยา : เหง้า ราก

สรรพคุณว่านนางคำ :

  • เหง้า รสฝาดร้อนหอม ฝนทาหรือพอก แก้ผดผื่นคัน แก้ฟกช้ำปวดบวม ต้มหรือบดรับประทาน ขับลมในลำไส้ แก้ปวดท้อง แก้ลงท้อง แก้โรคแผลในกระเพาะอาหาร แก้โรคหนองในเรื้อรัง
  • ราก รสร้อนหอม ต้มรับประทานขับเสมหะ