ลิ้นมังกร

ชื่ออื่น : เหล่งหลี่เฮียะ, เหล่งจิเฮี้ย, หลงลี่เยียะ, หลงซื่อเยียะ
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Sauropus spatulifolius Beille
ชื่อวงศ์ : PHYLLANTHACEAE

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ :

  • ลิ้นมังกร เป็นไม้กลางแจ้งยืนต้นขนาดเล็ก มีความสูงของต้นประมาณ 1-1.5 ฟุต ลำต้นมีลักษณะตั้งตรง คองอเล็กน้อย และมีขนสั้น ๆ ปกคลุมอยู่
  • ใบลิ้นมังกร ใบเป็นใบเดี่ยว ออกเรียงสลับกันไปตามข้อต้น ลักษณะของใบเป็นรูปไข่หรือรูปมนรี ปลายใบมน โคนใบสอบแหลมเข้าหาก้านใบ ส่วนขอบใบเรียบ หลังใบเป็นสีเขียวเข้มลาย ตามเส้นใบและท้องใบเป็นสีเขียวนวลหรือเขียวอ่อน เส้นโคนใบมีขน
  • ดอกลิ้นมังกร ออกดอกเป็นช่อหรือออกเป็นกระจุกตามซอกใบและลำต้น ซึ่งดอกจะเรียงติดกันเป็นแถวสั้น ๆ คล้ายช่อดอก แต่จะแยกออกเป็นดอกเพศผู้และดอกเพศเมีย ดอกมีขนาดเล็กมีสีแดงม่วงหรือสีม่วงเข้ม ดอกหนึ่งมี 6 กลีบ ลักษณะของกลีบดอกเป็นรูปกลมรีมีเนื้อหนา ดอกมีเกสรเพศผู้ 3 อัน และเกสรเพศเมีย 3 อัน
  • ผลลิ้นมังกร ลักษณะของผลคล้ายกับเม็ดถั่ว มีก้านสั้น ๆ ผลจะถูกกลีบเลี้ยงที่ขยายตัวหุ้มเอาไว้

ส่วนที่ใช้เป็นยา : ใบ, ดอก

สรรพคุณลิ้นมังกร :

  • ใบ รสสุขุม ชุ่มคอ ต้มดื่มแก้เจ็บคอ แก้ไอแห้ง บำรุงปอด แก้โรคติดเชื่อในทางเดินหายใจส่วนบน แก้หลอดลมอักเสบเรื้อรัง แก้หอบ หืด เสียงแห้ง ไอเป็นเลือด
  • ดอก รสสุขุม ต้มดื่ม แก้ไอเป็นเลือด กระอักเลือด