ชื่ออื่น ๆ : บัวบก, ผักหนอก(เหนือ), ผักแว่น(ใต้), บัวบก(ภาคกลาง), จำปาเครือ, กะบังนอก(ลำปาง), เตียกำเช้า, ฮักตัก(จีน) ปะหนะ, เอขาเด๊าะ(กะเหรี่ยง-แม่ฮ่องสอน)
ชื่อสามัญ : Asiatic Pennywort
ชื่อวิทยาศาสตร์  : Centella asiatica (Linn.) Urban.
ชื่อวงศ์ : UMBELLIFERAE

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ :

  • ต้นบัวบก เป็นพรรณไม้ล้มลุก อยู่ในจำพวกผัก ลำต้นชอบเลื้อยไปตามพื้นดินที่ชื้นแฉะโดยทั่ว ๆ ไปขึ้นง่าย
  • ใบบัวบก เป็นใบเดี่ยว ออกเป็นกระจุกที่ข้อ ข้อละ 2-10 ใบ มีลักษณะคล้ายรูปไต ใบกลมริมขอบใบจะเป็นจักเล็กน้อย
  • ดอกบัวบก จะออกเป็นช่อคล้ายร่ม เดี่ยว ๆ หรือมีประมาณ 2-5 ช่อหนึ่งมักจะมีประมาณ 3-4 ดอก ดอกจะเป็นสีม่วงอมแดง ก้านช่อดอกจะมีความยาวประมาณ 0.5-5 ซม. ริ้วประดับจะมีประมาณ 2-3 ใบ เกสรตัวผู้นั้นจะสั้น
  • ผลบัวบก จะมีลักษณะแบน มีเส้นผ่าศูนย์กลางยาวประมาณ 3-4 มม.

ส่วนที่ใช้เป็นยา : ทั้งต้น, ใบ, เมล็ด

สรรพคุณ บัวบก :

  • ใบบัวบก มีสาร Asiaticoside ทำยาทาแก้แผลโรคเรื้อน
  • ทั้งต้นสดบัวบก เป็นยำบำรุงกำลัง บำรุงหัวใจ แก้อ่อนเพลีย เมื่อยล้า รักษาแผลไฟไหม้ น้ำร้อนลวก หรือมีการชอกช้ำจากการกระแทก แก้พิษงูกัด ปวดศีรษะข้างเดียว ขับปัสสาวะ แก้เจ็บคอ เป็นยาห้ามเลือด ส่าแผลสด แก้โรคผิวหนัง ลดความดัน แก้ช้ำใน
  • เมล็ดบัวบก แก้บิด แก้ไข้ ปวดศีรษะ
อ่านความคิดเห็นของเพื่อนๆ ..คิดอย่างไรกับเรื่องนี้ เขียนเลย