ตะเคียนทอง

235

ชื่ออื่น : กะกี้, โกกี้, แคน, จะเคียน, จูเค้, โซเก, ตะเคียน
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Hopea odorata Roxb.
ชื่อวงศ์ : DIPTEROCARPACEAE

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ :

  • ตะเคียนทอง เป็นไม้ต้นขนาดใหญ่ สูงประมาณ 20-40 เมตร ไม่ผลัดใบ เรือนยอดเป็นพุ่มทึบกลม เปลือกสีน้ำตาลดำ
  • ใบตะเคียนทอง เป็นใบเดี่ยว เรียงสลับ รูปไข่แกมรูปหอก กว้าง 3-6 ซม. ยาว 10-14 ซม. เนื้อใบค่อนข้างหนา ปลายใบเรียว โคนใบมนและเบี้ยว หลังใบมีต่อมอยู่ตามง่ามแขนงเส้นใบ
  • ดอกตะเคียนทอง มีขนาดเล็กสีขาว ออกเป็นช่อยาวๆ ตามง่ามใบและปลายกิ่ง กลิ่นหอม มีขนนุ่ม กลีบรองดอกเป็นถ้วยเล็ก กลีบดอก 5 กลีบ โคนกลีบเชื่อมติดกัน
  • ผลตะเคียนทอง กลมหรือรูปไข่เกลี้ยง ปลายมนเป็นติ่ง ขนาดผ่าศูนย์กลาง 0.6 ซม. ยาว 1 ซม.ปีกยาว 1 คู่ รูปใบพาย ปลายปีกกว้างค่อยๆ สอบเรียวมาทางโคนปีก เส้นปีกตามยาวมี 7 เส้น ปีกสั้น มีความยาวไม่เกินความยาวของตัวผล

ส่วนที่ใช้เป็นยา : เปลือก, เนื้อไม้

สรรพคุณตะเคียนทอง :

  • เปลือก, เนื้อไม้ มีรสฝาด มีฤทธิ์เป็นยาปฎิชีวนะ ใช้ฆ่าเชื้อโรค แก้อักเสบ และห้ามเลือด
  • เปลือก มีรสผาดเมา ใช้สมานแผล แก้บิดมูกเลือด แก้เหงือกอักเสบ แก้ลงแดง และฆ่าเชื้อโรคในปาก