ชื่ออื่น : ช้อยนางรำ, ว่านมีดยับ, หว้านมีดยับ(ลำพูน), แพงแดง(ประจวบคีรีขันธ์), ค่อยช้างรำ, ช้อยช่างรำ, นางรำ(ไทย), แพวแดง(อรัญประเทศ), เคยแนะคว้า(กะเหรี่ยงแม่ฮ่องสอน)
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Codariocalyx motorius (Houtt.) Ohashi
ชื่อวงศ์ : FabaceaePapilionoideae

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ :

  • ช้อยนางรำ จัดเป็นพรรณไม้พุ่มขนาดเล็กจำพวกหญ้า ลำต้นมีความสูงได้ประมาณ 90 เซนติเมตร ส่วนผิวของลำต้นนั้นจะเป็นสีไม้แห้
  • ใบช้อยนางรำ ใบแยกเป็นใบย่อย 3 ใบ ใบย่อยแต่ละใบมีลักษณะเป็นรูปไข่ ปลายใบมน ใบมีขนาดกว้างประมาณ 1-3 เซนติเมตร และยาวประมาณ 2-7 เซนติเมตร แผ่นใบเป็นสีเขียว ผิวใบด้านบนเป็นมัน ส่วนด้านล่างมีขนละเอียด
  • ดอกช้อยนางรำ ดอกแทงออกจากด้างข้างหรือที่ยอด เป็นช่อดอกแบบติดดอกสลับ ก้านช่อดอกมีขน ดอกมีขนาดเล็กคล้ายดอกถั่วแปบ แต่จะมีขนาดเล็กกว่าถั่วแปบมาก โดยกลีบดอกจะเป็นสีม่วงปนขาวหรือสีม่วงแดง และมีกลีบเลี้ยงเป็นรูปกระดิ่ง
  • ผลช้อยนางรำ ผลมีลักษณะเป็นฝักแบน มีขนาดกว้างประมาณ 0.3 เซนติเมตร และยาวประมาณ 2.5 เซนติเมตร ภายในฝักจะมีเมล็ดประมาณ 2-6เมล็ด เมล็ดเป็นสีดำ ลักษณะคล้ายกับเมล็ดถั่วดำ แต่จะมีขนาดเท่าหัวไม้ขีด

ส่วนที่ใช้เป็นยา : ใบ, ลำต้น

สรรพคุณ ช้อยนางรำ :

  • ใบช้อยนางรำ มีรสเย็นขื่น เป็นยาแก้ฝีภายใน แก้ไข้ตัวร้อน แก้พิษไข้ แก้ไข้ลมเพลมพัด แก้ไข้ประสาทพิการ เป็นยาขับปัสสาวะ
  • ลำต้นช้อยนางรำ มีรสเย็น เป็นยาแก้ฝีภายใน แก้ฝีในท้อง และดับพิษร้อนภายใน
อ่านความคิดเห็นของเพื่อนๆ ..คิดอย่างไรกับเรื่องนี้ เขียนเลย