ชื่ออื่น : จิงจ้อขาว, เถาดอกบานตูม, เอน
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Merremia umbellata Haller f.
ชื่อวงศ์ : CONVOLVULACEAE

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ :

  • ต้นจิงจ้อขาว เป็นไม้ล้มลุกพันเลื้อย ยาว 5-10 เมตร
  • ใบจิงจ้อขาว เป็นใบเดี่ยวเรียงสลับ รูปไข่หรือรูปไข่แกมสามเหลี่ยม ขอบใบเรียบ กว้าง 1.5-3.5 เซนติเมตร ยาว 6-9 เซนติเมตร
  • ดอกจิงจ้อขาว ออกเป็นช่อออกที่ซอกใบ ดอกย่อย 1-3 ดอก กลีบดอกเชื่อมติดกันเป็นหลอด ปลายบานนอก ขอบจักเป็นแฉกเล็กน้อย ดอกมีสีขาวเหลืองเชื่อมติดกันเป็นรูปกรวย ด้านนอกมีแถบขนที่กลางกลีบ
  • ผลจิงจ้อขาว ผลแห้งแตกได้ 4 เสี่ยง รูปทรงกลมสีน้ำตาลดำ เมล็ดมีสีน้ำตาลเข้มมีขน มี 4 เมล็ดหรือน้อยกว่า

ส่วนที่ใช้เป็นยา : เถา, ยางจากราก, ใบ, เมล็ด

สรรพคุณ จิงจ้อขาว :

  • เถาจิงจ้อขาว รสร้อน ปรุงเป็นยาแก้บวม แก้พรรดึก กระตุ้นลำไส้ให้ช่วยย่อยอาหาร แก้เสมหะ โลหิตและกำเดา
  • ใบจิงจ้อขาว ตำเป็นยาพอกแผลไฟไหม้ หรือน้ำร้อนลวก เป็นยาพอกแผล ในประเทศอินโดนีเซียตำผสมขมิ้นพอกแก้เท้าแตก
  • เมล็ดจิงจ้อขาว เป็นยาระบายขับน้ำเหลืองเสียในคนที่เป็นโรคผิวหนัง
  • ยางจากรากจิงจ้อขาว เป็นยารุ
อ่านความคิดเห็นของเพื่อนๆ ..คิดอย่างไรกับเรื่องนี้ เขียนเลย