ชื่ออื่นๆ : ครั่ง, ครั่งดุ้น ครั่งดิบ, จุ้ยเก้ง (จีน)
ชื่อวิทยาศาสตร์ : แมลงครั่ง (ชื่อวิทยาศาสตร์ Laccifera chinensis Mahdihassan)
ชื่อวงศ์ : แมลงครั่ง (ชื่อวงศ์ Lacciferidae)

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ :

  • เป็นก้อนแข็งสีน้ำตาลแดง มีรูปร่างเป็นปมตะปุ่มตะป่ำติดกันตามความยาวของกิ่งไม้ที่มีรังครั่งเกาะอยู่  ครั่งไม่มีกลิ่น รสฝาด

     

    หมายเหตุ : ครั่งได้จากรังของตัวครั่ง มักปล่อยให้ครั่งทำรังบนต้นไม้ฉำฉา (จามจุรี)  ทองกวาว มะเดื่อ ตะคร้อ ไม้แดง สะแก สีเสียด ถั่วแฮ (ถั่วแระต้น) หรือไม้อื่นๆ ครั่งจะอาศัยดูดกินน้ำเลี้ยงจากเปลือกต้นไม้ ตัวครั่งจะปล่อยชัน (resin) ที่เรียกว่า “ครั่ง” (Lac) ออกมาจากต่อมตามตัว เพื่อห่อหุ้มทำรังคลุมตัว สำหรับอยู่อาศัยวางไข่ และเลี้ยงตัวอ่อน

ส่วนที่ใช้เป็นยา : สารที่ขับถ่ายจากแมลงครั่ง (ลักษณะเป็นยางหรือชัน)

สรรพคุณ ครั่ง :

  • ครั่ง ใช้เป็นแก้ไอ แก้ข้อหัก ซ้น แพทย์แผนโบราณตามชนบทใช้รับประทานบำรุงเลือด ขับเสมหะ แก้ท้องร่วง แก้บิด และตกแต่งสียาให้เป็นสีชมพู ใช้ย้อมสีอาหาร
  • ครั่งดิบ ใช้บำรุงเลือด แก้ท้องร่วง ท้องเสีย แก้บิด
  • ครั่งจากต้นก้ามกราม รสฝาด แก้ไอ แก้ข้อหัก ซ้น
  • ครั่งทั่วไป รสฝาด บำรุงโลหิต ห้ามเสมหะ คุมอาจม แก้ท้องร่วง ท้องเสีย
อ่านความคิดเห็นของเพื่อนๆ ..คิดอย่างไรกับเรื่องนี้ เขียนเลย