ข่าลิง

421

ชื่ออื่น : กูวะกือติง
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Alpinia conchigera Griff.
ชื่อวงศ์ : ZINGIBERACEAE

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ :

  • ข่าลิง เป็นไม้ล้มลุก มีเหง้าใต้ดิน สูง 50-150 ซม. รสเผ็ดและมีกลิ่นฉุนแรงมาก
  • ใบข่าลิง ใบเดี่ยว เรียงสลับ รูปขอบขนาน  ขอบใบเรียบและมีคลื่นเล็กน้อย แผ่นใบบาง เรียบ สีเขียว กว้าง 4-10 ซม. ยาว 15-30 ซม. ผิวใบเกลี้ยง ปลายใบแหลม
  • ดอกข่าลิง สีแดงอมม่วงหรือสีขาวอมเขียวถึงเหลืองนวล ออกเป็นช่อตั้ง ยาว 15-25 ซม.  ดอกย่อยขนาด 1 ซม. กลีบรองดอก เชื่อมกันเป็นหลอด ปลายแยกเป็น 3 แฉก กลีบดอก โคนเชื่อมกัน เป็นหลอดสั้นๆ กลีบปากแผ่ ปลายแยกเป็น 3 กลีบ มีเส้นสีม่วง แกมแดงเป็นทาง
  • ผลข่าลิง รูปทรงกลม ขนาดประมาณ 1 ซม. ผลแก่สีส้ม ถึงแดง ปลายผลมักมีกลีบเลี้ยงติดอยู่

ส่วนที่ใช้เป็นยา : ใบ, ดอก, ต้น, เหง้า

สรรพคุณข่าลิง :

  • ใบ รสเผ็ดร้อนซ่า แก้เกลื้อนน้อย เกลื้อนใหญ่ ฆ่าพพยาธิต่างๆ
  • ดอก รสเผ็ดร้อนซ่า ใช้ขับพยาธิในลำไส้
  • ต้น รสเผ็ดร้อนซ่า เป็นยาแก้ฝีดาษ ฝีทราย ฝีเส้น ฝีฝักบัว
  • เหง้า รสเผ็ดร้อนซ่า เป็นยาแก้กามโรค แก้ปวดท้อง แก้จุกเสียดแน่นเฟ้อ