ชื่ออื่น ๆ : ขี้เหล็กเลือด, ขื้เหล็กคันชั่ง, ขี้เหล็กป่า, ขี้เหล็กตาชี,ขีเหล็กแดง,ขี้เหล็กยายชี,บี้ตะขะ,ขี้เหล็ก, ปัน, ช่าง, ช้ายี้, เหล็ก, ขี้เหล็กแมลงสาบ(เชียงใหม่),มะเกลือเลือด(ราชบุรี)
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Cassia timoriensis DC
ชื่อวงศ์ CAESALPINEAE

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ :

  • ต้นขี้เหล็กเลือด เป็นพรรณไม้ขนาดกลางมีลักษณะคล้ายขึ้เหล็กบ้าน สูงได้ประมาณ 10 ม. กิ่งอ่อนเกลี้ยงหรือมีขนสีเหลืองทอง
  • ใบขี้เหล็กเลือด ใบประกอบแบบขนนก เรียงสลับ หูใบรูปติ่งหู  มีขนสั้นนุ่ม ปลายใบแหลมสั้นๆ หรือเป็นติ่ง โคนใบกลม แผ่นใบเกลี้ยงหรือมีขนสั้นนุ่มทั้งสองด้านของแผ่นใบ  ส่วนท้องใบเป็นสีแดง
  • ดอกขี้เหล็กเลือด เป็นช่อแบบช่อกระจะ ออกตามซอกใบ มีใบประดับรูปไข่ ปลายแหลม ร่วงง่าย กลีบดอกสีเหลือง แผ่นกลีบรูปไข่กลับ
  • ฝักขี้เหล็กเลือด รูปแถบ แบน เกลี้ยง แห้งแล้วแตก ยาว 8-16 ซม. เมล็ดมี 10-30 เมล็ด รูปรี แบน เป็นมันวาว ยาวประมาณ 7 มม.

ส่วนที่ใช้เป็นยา : แก่น, ใบอ่อน, ดอกตูม

สรรพคุณ ขี้เหล็กเลือด :

  • แก่นใช้ปรุงเป็นยารักษาโครสตรีที่มีโลหิตระดูเสียและเป็นยาขับล้างโลหิตต่อมายังใช้ เป็นยา บำรุงโลหิตรักษาอาการปวดปั้นเอว ยากษัย ขับปัสสาวะและไปพิการด้วย
  • ใบอ่อนและดอกตูม รับประทานเป็นอาหารได้
อ่านความคิดเห็นของเพื่อนๆ ..คิดอย่างไรกับเรื่องนี้ เขียนเลย