ชื่ออื่นๆ : ผักปลาบ (ทั่วไป) กินกุ้งน้อย (เชียงใหม่) หญ้าเลินแดง (สุราษฎร์ธานี)
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Murdannia nudiflora(Linn.) Brenan
ชื่อวงศ์ : COMMELINACEAE

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ :

  • ต้นกินกุ้งน้อย เป็นพรรณไม้ล้มลุก ที่มีลำต้นแตกออกเป็นกอ ลำต้นมีขนาดเล็กเรียวทอดนอน บริเวณลำต้นมีรากฝอย สูงราว 5.5-50 ซม.
  • ใบกินกุ้งน้อย ใบมีลักษณะเป็นรูปขอบขนาน หรือรูปหอกแคบ ปลายของใบแหลมเรียว พื้นผิวใบค่อนข้างเกลี้ยง ขนาดของใบกว้างราว 0.5 ซม. ยาวราว 5 ซม. กาบใบมีขนขึ้นประปราย
  • ดอกกินกุ้งน้อย ดอกออกเป็นกระจุก ประมาณ 1-10 ดอก ลักษณะของดอกมีสีม่วง หรือสีฟ้าอ่อน กลีบดอก และกลีบรองกลีบดอกมีอย่างละ 3 กลีบ กลีบดอกมีขนาดเล็กกว้างเพียง 1 มม. ยาว 2-3 มม. กลางดอกมีเกสรตัวผู้อยู่ 3 อัน
  • ผลกินกุ้งน้อย ผลมีลักษณะเป็นรูปรี ปลายผลแหลม กว้าง 2-3 มม. ยาว 2.5-2มม. ข้างในมีเมล็ด 2 เมล็ด

ส่วนที่ใช้เป็นยา : ลำต้น, ใบ

สรรพคุณ กินกุ้งน้อย :

  • ลำต้น นำมาตำให้ละเอียดคั้นเอาน้ำล้างแผลเรื้อรังหรือใช้กินป้องกันการเป็นหมัน และเป็นยาแก้โรคบิด เมื่อนำมาต้มในน้ำมันดื่ม เป็นยาแก้ไข้ ลดอาการปวดบวม และใช้เป็นยารักษาโรคเรื้อน
  • ใบ นำมาย่างไฟให้ร้อน แล้วนำมาถูจุดด่างที่เกิดเนื่องจากเชื้อรา หรือนำใบสดมาตำเอากากพอกแผล
อ่านความคิดเห็นของเพื่อนๆ ..คิดอย่างไรกับเรื่องนี้ เขียนเลย