ชื่ออื่น : กะตังกะติ้ว, คุยหนัง(ระยอง) คุยช้าง(ปราจีนบุรี)
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Willughbeia edulis Roxb.
ชื่อวงศ์ : APOCYNACEAE

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ :

  • ต้นกะตังกะติ้ว เป็นพรรณไม้เถาชนิดหนึ่ง มีลำเถาที่ใหญ่เล็กแข็งแรงมากและภายในเถานั้นเมื่อเด็ดดูจะมียางสีขาวไหลซึมออกมา
  • ใบกะตังกะติ้ว เป็นใบเดี่ยว จะออกใบเรียงกันเป็นคู่ๆ ไปตามข้อต้นลักษณะของใบ เป็นรูปมนรี ปลายใบจะแหลมและเป็นติ่ง โคนใบมนหรือแหลม ขอบใบเป็นคลื่นเล็กน้อย ใบมีสีเขียวด้านบนเป็นมัน ขนาดขอใบนั้นกว้างประมาณ 1.5-2.5 นิ้ว ยาว 4-6 นิ้ว มีก้านใบยาว 0.5-1 นิ้ว
  • ดอกกะตังกะติ้ว ออกเป็นช่ออยู่ตามง่ามใบ ดอกมีอยู่ 5 กลีบโคนดอกนั้นจะเชื่อมติดกันเป็นท่อยาวประมาณ 4 มม. ส่วนกลีบดอกจะยาวกว่าท่ออยู่ 3 เท่าได้ เกสรกลางดอกมี 5 อัน กลีบรองดอกมี 5 กลีบรูปกลมๆ และมีขนตามริมกลีบ
  • ผลกะตังกะติ้ว เป็นรูปมนรี คล้ายกับลูกมะนาวแต่จะยาวกว่าเล็กน้อย มีเนื้อรสหวานรับประทานได้

ส่วนที่ใช้เป็นยา : ต้น, ราก, ยาง

สรรพคุณ กะตังกะติ้ว :

  • ต้นกะตังกะติ้ว ใช้เป็นยาแก้พิษ แก้โรคคุดทะราด และตับพิการ
  • รากกะตังกะติ้ว ในมาเลเซีย นำรากมาต้มกับน้ำทานกาเป็นยารักษาโรคดีซ่านที่เกิดจากโรคมาลาเรีย หรือดื่มแก้เจ็บคอ เจ็บหน้าอก และนำรากมาตำให้ละเอียดใช้ทาแก้โรคตัวเหลืองในทารกด้วย
  • ยางกะตังกะติ้ว เด็ดเอายางของต้นมาทาแก้โรคคุดทะราด
อ่านความคิดเห็นของเพื่อนๆ ..คิดอย่างไรกับเรื่องนี้ เขียนเลย