ขมิ้นชัน แก้อาการท้องอืด ท้องเฟ้อ และแน่นจุกเสียด

ขมิ้น

ชื่อท้องถิ่น : ขมิ้น (ทั่วไป) , ขมิ้นแกง , ขมิ้นหยวก , ขมิ้นหัว (เชียงใหม่) ขี้มิ้น , หมิ้น (ภาคใต้) , ตายอ (กะเหรี่ยง – กำแพงเพรช) , ละยอ (กะเหรี่ยง – แม่ฮ่องสอน)

ลักษณะของพืช : พืชล้มลุกที่มีเหง้าอยู่ใต้ดิน  เนื้อในของเหง้าขมิ้นสีเหลืองเข้มจน สีแสดจัด  มีกลิ่นหอมเฉพาะตัวใบรูปเรียวยาว  ปลายแหลม  คล้ายใบพุทธรักษา  มีก้านช่อแทงจากเหง้าโดยตรง  ดอกมีสีขาวอมเหลือง  มีกลีบประดับสีเขียวอมชมพู

  • ส่วนที่ใช้เป็นยา เหง้าสดและแห้ง
  • ช่วงเวลาที่เก็บเป็นยา เก็บในช่วงอายุ  9–10  เดือน
  • รสและสรรพคุณยาไทย รสฝาด กลิ่นหอม แก้โรคผิวหนัง ผื่นคัน ขับลม แก้ท้องร่วง

วิธีใช้ : เหง้าขมิ้นใช้เป็นยารักษาอาการดังนี้

  • อาการท้องอืด ท้องเฟ้อ แน่นจุกเสียด และอาหารไม่ย่อย โดยล้างขมิ้นให้สะอาด (ไม่ต้องปอกเปลือก)  หั่นเป็นชิ้นบางๆ  ตากแดดจัดสัก  1–2  วัน บดให้ละเอียดผสมกับน้ำผึ้งปั้นเป็นเมล็ดขนาดปลายนิ้วก้อย เก็บในขวดสะอาด กินครั้งละ  2–3  เม็ด วันละ  3–4  ครั้ง หลังอาหารและก่อนนอน บางคนกินขมิ้นแล้วท้องเสีย  ให้หยุดยาทันที