ชื่ออื่น : ผักบั้ง, ลิ้นปี่, หูปลาช่อน, ผักแดง, หางปลาช่อน, เฮียะเออัง
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Emilia sonchifolia (L.) DC.ex Wight
ชื่อวงศ์ : ASTERACEAE (COMPOSITAE)

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ :

  • ผักกาดนกเขา เป็นพืชริมฝั่งอายุปีเดียว ลำต้นมักแตกแขนงและมักทอดเอียงเล็กน้อยแล้วตั้งขึ้น สูง 20-60 ซม. ลำต้นผิวเกลี้ยงมีคราบสีขาว
  • ใบผักกาดนกเขา เป็นใบเดี่ยวเรียงสลับ รูปไข่แกมขนมเปียกปูน ท้องใบสีเขียวหลังใบสีม่วงอ่อน ขอบใบเรียบหรือหยักเป็นฟันห่างๆ ใบที่อยู่ส่วนบนรูปหอก
  • ดอกผักกาดนกเขา ออกเป็นช่อ เป็นกระจุกที่ปลายกิ่ง รูปรี ฐานรองช่อดอกแผ่ออก กาบประดับ รูปกรวยหรือค่อนข้างกลม กลีบย่อยจำนวนมาก สีแดงหรือสีชมพูเข้ม เกสรเพศผู้เชื่อมติดกัน อับเรณู ปลายแผ่ออก รังไข่ค่อนข้างรี มีขนสั้น ปลายเกสรแยก 2 อัน ขนาดเล็กสีเหลืองหรือสีน้ำตาล รูปขอบขนาน มีขนปุยสีขาวปลิวลม

ส่วนที่ใช้เป็นยา : ใบ, ทั้งต้น, เหง้า

สรรพคุณผักกาดนกเขา :

  • ใบ รสเฝื่อนเย็น คั้นเอาน้ำแก้คออักเสบ แก้เจ็บคอ
  • ทั้งต้น รสเฝื่อนเย็น แก้ไฟลามทุ่ง ฟอกเนื้องอกที่เต้านม แก้ปวดบวม
  • เหง้า รสเฝื่อน แก้บิด ห้ามเลือด แก้มดลูกอักเสบ ชงกับชาดื่มหลังคลอด ขับประจำเดือน
อ่านความคิดเห็นของเพื่อนๆ ..คิดอย่างไรกับเรื่องนี้ เขียนเลย