ชื่ออื่น : ว่านทรหด, ว่านพระยาหัวศึก, ว่านการบูรเลือด, ว่านชักมดลูกตัวเมีย
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Curcuma Comosa Roxb.
ชื่อวงศ์ : ZINGIBERACEAE

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ :

  • ว่านชักมดลูก เป็นไม้ล้มลุกจำพวกขิง ลำต้นเป็นหัวอยู่ใต้ดิน รูปทรงกลมจึงถึงรูปรี ผิวเปลือกนอกสีส้มอ่อน หรือสีขาวนวล เนื้อในสีส้มหรือส้มแดง
  • ใบว่านชักมดลูก ใบเดี่ยวเรียงเวียนสลับ รูปขอบขนานแกมรูปรี ปลายใบแหลมเป็นติ่งยาว ขอบใบเรียบ กลางใบมีแถบสีม่วงเข้มยาวตลอดใบ ก้านใบเป็นกาบยาว
  • ดอกว่านชักมดลูก ดอกออกเป็นช่อเชิงลด รูปทรงกระบอก ลักษณะคล้ายดอกระเจียว แทงช่อออกจากเหง้าก่อนผลิใบ เมื่อดอกโรยแล้วจึงผลิใบ ดอกย่อยสีขาวอมเหลือง เกสรตัวผู้สีเหลือง ส่วนตัวที่เป็นหมันจะสีขาว กลีบปากสีเหลืองมีแถบสีเหลือมเข้มยาวลึกเข้าหากลางดอก ใบประดับด้านล่างสีขาวมีแต้มสีม่วงตรงปลายใบประดับด้านบนสีม่วงแกมขาว
  • ผลว่านชักมดลูก ผลแห้ง แตกได้

ส่วนที่ใช้เป็นยา : หัวเหง้า

สรรพคุณว่านชักมดลูก :

  • เหง้า รักษาเลือดออกจากมดลูกหลังคลอด  รักษามดลูกอักเสบ  แก้ตับอักเสบ  แก้ปวดท้อง ขับน้ำดี  รักษาอาการประจำเดือนมาไม่ปกติ ปวดท้องระหว่างมีประจำเดือน ตกขาว ขับน้ำคาวปลา แก้ธาตุพิการอาหารไม่ย่อย แก้ริดสีดวงทวาร หัวตำดองด้วยสุรารับประทานครั้งละไม่เกิน 2 ช้อนโต๊ะ สำหรับคนคลอดบุตรใหม่ ๆ แก้เจ็บปวดมดลูก ทำให้มดลูกเข้าอู่หรือเข้าที่ ไม่อักเสบ ในชายที่เป็นไส้เลื่อน หรือกระษัยกล่อนลงฝักปวดเสียวลูกอัณฑะ อัณฑะแข็งเป็นเส้น เจ็บปวด ใช้หัวฝนกับสุราทาบริเวณที่เจ็บปวด เป็นเวลา 3-4 วัน
อ่านความคิดเห็นของเพื่อนๆ ..คิดอย่างไรกับเรื่องนี้ เขียนเลย