ชื่ออื่น ๆ : เบญจมาศ, เบญจมาศหนู (ภาคกลาง), ดอกขี้ไก่ (เงี้ยว-แม่ฮ่องสอน), เก๊กฮวย (จีน)
ชื่อสามัญ : Chrysanthemum
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Chrysanthemum morifolium Ramat.
ชื่อวงศ์ : COMPOSITAE

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ :

  • ต้นเบญจมาศ เป็นพรรณไม้ล้มลุก มีลำต้นสูงประมาณ 1-3 ฟุต และจะแตกกิ่งก้านสาขาไม่มาก ตามกิ่งก้านและลำต้นนั้นจะมีขนละเอียดอยู่
  • ใบเบญจมาศ จะมีลักษณะเรียวรี และขอบใบหยัก ใบอ่อนนุ่มและมีขนอ่อน ๆ อยู่ทั่วทั้งใบ เป็นสีเขียว ใบนั้นจะมีลักษณะต่างกันแล้วแต่พรรณ เพราะว่าเบญจมาศนั้นไมีการผสมพรรณและได้แบ่งออกเป็นพรรณย่อยอีกมากมาย
  • ดอกเบญจมาศ จะมีอยู่หลายหลากสี และขนาดก็จะต่างกันตั้งแต่ขนาดเล็ก จนถึงขนาดดอกใหญ่ แต่ลักษณะของดอกจะกลมเหมือนกันหมด และมีกลีบดอกก็จะซ้อนคล้าย ๆ กัน แต่จะซ้อนมากหรือน้อยนั้นก็แล้วแต่พรรณ ส่วนดอกที่พบก็จะเป็นดอกสีชมพู สีแดง สีขาว สีม่วงอมน้ำเงิน สีม่วง และสีเหลือง

ส่วนที่ใช้เป็นยา : ทั้งต้น, ใบ, ดอก, ลำต้น

สรรพคุณเบญจมาศ :

  • ทั้งต้น ใช้เป็นยารักษาโรคตับ โรคประจำเดือนมาไม่เป็นปกติ รักษาโรคไขข้ออักเสบ โรคตามืดในเวลากลางคืน รักษาอาการปวดศีรษะ วิงเวียนศีรษะ หูอื้อ เป็นยาขับลมในลำไส้ ทำให้เจริญอาหาร บำรุงประสาท บำรุงสายตา และยังช่วยป้องกันไม่ให้ผมหงอกเร็ว
  • ใบและดอก นำไปคั้นเอาน้ำใส่บาดแผล หรือใช้น้ำต้มจากใบและดอกกินรักษาโรคนิ่ว โรควัณโรค และโรคที่เกี่ยวกับต่อมน้ำเหลือง
  • ใบและลำต้น ใช้รักษาอาการภายนอก โดยการตำเป็นยา สำหรับพอกแผลน้ำร้อนลวก และโรคผิวหนังอื่น ๆ ก็ได้
อ่านความคิดเห็นของเพื่อนๆ ..คิดอย่างไรกับเรื่องนี้ เขียนเลย