ชื่ออื่น : ฉำฉา, หมูพี, ชำสา, ชะดะโค, เซงซะ, ปอฝ้าย, ส่าแหล่เจ, สายแล, หมอมี, Paper Mulberry
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Broussonetia papyrifera Vent.
ชื่อวงศ์ : MORACEAE

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ :

  • ปอกระสา เป็นไม้ต้นขนาดกลาง สูง 6-10 เมตร กิ่งอ่อนเปราะ ลำต้นเปลา เปลือกสีน้ำตาลอ่อน ลอกออกได้เป็นเส้นยาว
  • ใบปอกระสา เป็นใบเดี่ยว เรียงสลับ รูปไข่กว้าง ผิวใบสากคาย ขอบจัก ใบแก่จะเว้าลึกใกล้โคนใบ ปลายใบแหลม โคนใบมนหรือเว้า ขนาดกว้าง 5-15 ซม. ยาว 7-20 ซม. ก้านใบยาว 4-13 ซม.
  • ดอกปอกระสา แยกเพศและแยกต้น ดอกเพศเมียเป็นช่อลักษณะเป็นก้อนกลมสีแดงแกมเหลือง ขนาดผ่าศูนย์กลาง 2-4 ซม. ดอกเพศผู้ออกเป็นแกนช่อ ห้อยลง สีขาว ยาว 4-8 ซม.
  • ผลปอกระสา มีลักษณะเป็นทรงกลมสีแดงสด เมล็ดขนาดเล็กมีจำนวนมาก

ส่วนที่ใช้เป็นยา : เปลือกต้น, ใบ, กิ่งอ่อน, ผลแห้ง, น้ำยาง, ราก, เปลือกราก

สรรพคุณปอกระสา :

  • เปลือกต้น ปรุงเป็นยาแก้บวมน้ำ ขับปัสสาวะ แก้ไอ บิด อุจาระเป็นเลือด แก้ตาเป็นต้อ
  • ใบ ปรุงเป็นยาแก้บวมน้ำ กระอักเลือด แก้พิษแมลงกัดต่อย ผื่นคัน
  • กิ่งอ่อน แก้โรคตาแดง
  • ผลแห้ง ปรุงเป็นยาบำรุงไตและตับ ชูกำลัง ตาเป็นต้อ
  • น้ำยาง ทากลากเกลื้อน บาดแผล แก้บวมน้ำ แมลงกัดต่อย
  • รากและเปลือกราก ปรุงเป็นยาแก้ไข้ แก้ไอ ขับปัสสาวะ ปวดฝี แผลฟกช้ำ
อ่านความคิดเห็นของเพื่อนๆ ..คิดอย่างไรกับเรื่องนี้ เขียนเลย