ชื่ออื่น ๆ : แม่ล้อดู่, กะเหม่อลมี, หมั่งลั้งดู่ (กะเหรี่ยง-แมฮ่องสอน), ผักโหมหนาม (ภาคใต้), หลักเกี้ยงฉ่าย (จีน), ปะตึ (เขมร), ผักโขมหนาม
ชื่อสามัญ : Spiny Pigweed, S.Amaranth
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Amaranthus spinosus Linn.
ชื่อวงศ์ : AMARANTHACEAE

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ :

  • ผักโขมหนาม เป็นพรรณไม้ล้มลุก ที่มีลำต้นตั้งตรง และแตกกิ่งก้านสาขามากมาย ตามโคนต้นจะเรียบและเป็นมันแต่ส่วนปลายนั้นจะมีขนปกคลุมอยู่บ้างประปราย ลำต้นมีสีเขียวเป็นมัน แต่บางทีก็มีสีแดง สูงประมาณ 1-2 ฟุต เป็นพรรณไม้ที่อายุแค่ปีเดียว
  • ใบผักโขมหนาม เป็นไม้ใบเดี่ยว ออกสลับกันไปตามข้อต้น ลักษะของใบจะเป็นรูปหอก ปลายแหลม โคนใบสอบเข้าหาก้านใบ ขอบใบเป็นคลื่นทั้งสองด้าน และที่สังเกตได้ง่ายคือที่โคนก้านใบจะมีหนามแข็งอยู่ 1 คู่ ใบกว้างประมาณ 0.5-1.5 นิ้วยาว 1.5-4 นิ้วมีสีเขียว
  • ดอกผักโขมหนาม จะออกเป็นช่อที่ปลายกิ่งและตามง่ามใบ ซึ่งดอกนี้เพศผู้และเมียจะแยกกันอยู่คนละดอก ดอกเพศเมียจะออกอยู่ตามง่ามใบในลักษณะเป็นกลุ่ม ส่วนเพศผู้ออกตรงปลายกิ่งเป็นเส้นกลม ดอกมีกลีบอยู่ 5 กลีบ สีเขียวอ่อนออกสีขาวหรือสีเขียว
  • ผลผักโขมหนาม จะมีลักษณะเป็นรูปมนรี เมื่อแก่ผลนี้จะแตกออก มองเห็นเมล็ดในได้ชัด ซึ่งมีขนาดเล็กสีดำ

ส่วนที่ใช้เป็นยา : ทั้งต้น, ราก

สรรพคุณผักโขมหนาม :

  • ทั้งต้น จะใช้ต้นแห้ง หรือต้นสดก็ได้ ต้มกับน้ำทานแก้เจ็บคอ แก้บิดถ่ายเป็นเลือด สตรีตกขาวมากผิดปกติ นิ่วในถุงน้ำ ใช้ภายนอกใช้ตำพอกหรือชะล้าง หรือเผาเป็นเถ้าหรือเป็นผงโรย ฝี แผลงูกัด บวมอักเสบ
  • ราก น้ำมาล้างให้สะอาดแล้วเก็บไว้ จะเป็นต้นแห้งหรือสดก็ปรุงเป็นยาได้ สรรพคุณก็เหมือนกับต้น

 

ข้อห้ามใช้ : สตรีที่มีครรภ์ หรือในขณะที่มีประจำเดือนห้ามรับประทาน

อ่านความคิดเห็นของเพื่อนๆ ..คิดอย่างไรกับเรื่องนี้ เขียนเลย