ชื่ออื่น : ข้าวหลามดง, ปอขี้แฮด, ตูกะไซดีนาอาลี
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Goniothalamus laoticus (Finet & Gagnep.) Ban
ชื่อวงศ์ : ANNONACEAE

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ :

  • ต้นข้าวหลามดง เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็ก สูง 4-8 เมตร เรือนยอดเป็นพุ่มโปร่ง เปลือกหนาสีเทาอมดำ กิ่งอ่อนมีขนสีน้ำตาล
  • ใบข้าวหลามดง เป็นใบเดี่ยว เรียงสลับสองข้างกิ่งในระนาบเดียวกัน แผ่นใบรูปขอบขนานแกมรูปไข่กลับ แผ่นใบหนา สีเขียว ปลายเรียวแหลม โคนใบสอบ ใบด้านบนสีเขียวเข้มเป็นมัน ด้านล่างสีอ่อนกว่า ก้านใบยาว
  • ดอกข้าวหลามดง ออกดอกเดี่ยวหรืออกเป็นกระจุก 2-5 ดอก ตามลำต้น กิ่งและตามง่ามใบ ก้านดอกยาว กลีบดอกยาวสีเหลืองนวลถึงสีชมพู มีกลิ่นหอม
  • ผลข้าวหลามดง ออกเป็นกลุ่ม 6-12 ผล รูปกลมรี หรือทรงกระบอก ไม่มีก้านผล สีเขียวอมเหลือง เมล็ดมี 2-4 เมล็ด

ส่วนที่ใช้เป็นยา : แก่น

สรรพคุณ ข้าวหลามดง :

  • แก่น เป็นยาบำรุงร่างกาย และยาเพิ่มน้ำนมให้หญิงหลังคลอด บำรุงน้ำนม คนโบราณนิยมใช้ลำต้นข้าวหลามดงตัวเดียว หรือต้มรวมกับเขยตาย มะเดื่อหอม ต้มกินบำรุงผู้หญิงหลังคลอด และยังเป็นยาแก้ซางเด็ก ยาบำรุงกำลัง
อ่านความคิดเห็นของเพื่อนๆ ..คิดอย่างไรกับเรื่องนี้ เขียนเลย