วันพฤหัส, มีนาคม 30, 2017

กะทือ สมุนไพรสาธารณสุขมูลฐาน

ชื่อท้องถิ่น       กะทือป่า , กะแวน , แฮวดำ (ภาคเหนือ) , เฮียวแดง (แม่ฮ่องสอน) ลักษณะของพืช   กะทือเป็นพืชที่พบได้ตามบ้านในชนบท  เป็นพืชล้มลุก  ฤดูแล้งจะลงหัว  เมื่อถึงฤดูฝน  จะงอกใหม่หัวมีขนาดใหญ่  และมีเนื้อในสีเหลืองอ่อน  กลิ่นหอม  ต้นสูง  3 – 6  ศอก  ใบเรียวยาว  ออกตรงข้ามกัน ...

กระชาย สมุนไพรสาธารณสุขมูลฐาน

ชื่อท้องถิ่น       กะแอน , ระแอน (ภาคเหนือ) , ขิงทราย (มหาสารคาม) , ว่านพระอาทิตย์ (กรุงเทพฯ) , จี๊ปู , ชีฟู (ฉาน  –  แม่ฮ่องสอน) , เป๊าซอเร้าะ , เป๊าะสี่ (กะเหรี่ยง –...

กะเพรา สมุนไพรสาธารณสุขมูลฐาน

ชื่อท้องถิ่น       กะเพราขาว , กะเพราแดง (กลาง) , กอมก้อ (เหนือ) ลักษณะของพืช  เป็นไม้ล้มลุกขนาดเล็ก  โคนต้นที่แก่เป็นไม้ที่เนื้อแข็ง  ลำต้นและใบมีขนอ่อน  ใยมีกลิ่นหอมฉุนรูปร่างรี  ปลายใบและโคนใบแหลมหรือมนเล็กน้อย  ขอบใบหยัก  ดอกออกเป็นช่อ  ดอกย่อยออกรอบแกนกลางเป็นชั้นๆ  กะเพราปลูกเป็นพืชสวนครัวมีอยู่ทั่วไป  มีกะเพราขาวและกะเพราะแดง  กะเพราะขาวมีส่วนต่างๆเป็นสีเขียว  ส่วนกะเพราแดงจะมีส่วนต่างๆเป็นสีเขียวอมม่วงแดง ส่วนที่ใช้เป็นยา  ใบสดหรือแห้ง ช่วงเวลาที่เก็บยา  เก็บใบสมบูรณ์เต็มที่  ไม่แก่หรืออ่อนจนเกินไป รสและสรรพคุณยาไทย  รสเผ็ดร้อน ...

กล้วยน้ำว้า สมุนไพรสาธารณสุขมูลฐาน

ชื่อท้องถิ่น       กล้วยใต้ (ภาคเหนือ) ลักษณะของพืช  พืชล้มลุก  ลำต้นสูง  ลำต้นที่อยู่เหนือดินรูปร่างกลม  มีกาบใบหุ้มซ้อนกัน  ใบสีเขียวขนาดใหญ่  ก้านใบยาวและเห็นได้ชัดเจน  ดอกออกที่ปลายเป็นช่อ  ลักษณะห้อยลงยาว  1 – 2  ศอก  เรียกว่า  ปลี  มีดอกย่อยออกเป็นแผง  ผลจะติดกันเป็นแผงเรียกว่า  หวี  ซ้อนกันหลายหวีเรียกว่า  เครือ ส่วนที่ใช้เป็นยา  ลูกดิบ  หรือ ...

กานพลู สมุนไพรสาธารณสุขมูลฐาน

ชื่อท้องถิ่น       จันจี่ (ภาคเหนือ) ลักษณะของพืช  กานพลูเป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง ใบหนาเป็นมัน ถ้าเอาใบส่องแดดดู       จะเห็นจุดน้ำมันอยู่ทั่วไปออกดอกเป็นช่อขนาดเล็ก  ดอกสีแดงอมชมพู ส่วนที่ใช้เป็นยา  ดอกกานพลูแห้งที่ยังมิได้สกัดเอาน้ำมันออก  และมีกลิ่นหอมจัด ช่วงเวลาที่เก็บเป็นยา   เก็บดอกตูมช่วงที่เปลี่ยนจากสีเขียวเป็นสีแดง  ช่วงเดือนมิถุนายนจนถึงเดือนกุมภาพันธ์ รสและสรรพคุณยาไทย  รสเผ็ดร้อน  กลิ่นหอม  ช่วยขับลม วิธีใช้   1. ดอกแห้งของกานพลูรักษาอาการท้องอืด  ท้องเฟ้อ  และแน่นจุกเสียด โดยใช้ดอกแห้ง  5 – 8  ดอก...

ข่า สมุนไพรสาธารณสุขมูลฐาน

ชื่อท้องถิ่น       ข่าตาแดง  ข่าหยวก (ภาคเหนือ) ลักษณะของพืช  ข่ามีลำต้นที่อยู่ใต้ดิน  เรียกว่า  “เหง้า”  เหง้ามีข้อและปล้องชัดเจน  เนื้อในสีเหลือง  และมีกลิ่นหอมเฉพาะลำต้นที่อยู่เหนือดินสูงได้ถึง  6  เมตร  ใบสีเขียวออกสลับข้างกัน     รูปร่างรียาว  ปลายแหลม  ดอกออกเป็นช่อที่ยอดดอกย่อยมีขนาดเล็ก  สีขาวนวล  ด้านในของกลีบดอกมีประสีแดงอยู่ด้านหนึ่ง  ผลเปลือกแข็งรูปร่างกลมรี ส่วนที่ใช้เป็นยา เหง้าแก่  สด  หรือแห้ง ช่วงเวลาที่เก็บเป็นยา   ช่วงเวลาที่เหง้าแก่ รสและสรรพคุณยาไทย   เหง้าข่า ...

ขิง สมุนไพรสาธารณสุขมูลฐาน

ชื่อท้องถิ่น       ขิงเผือก (เชียงใหม่) , ขิงแคลง , ขิงแดง (จันทบุรี) , สะเอ (กะเหรี่ยง – แม่ฮ่องสอน) ลักษณะของพืช  ขิงเป็นพืชล้มลุกมีแง่งใต้ดิน  แง่งจะแตกแขนงคล้ายนิ้วมือ  เนื้อในสีเหลืองแกมเขียว  ลำต้นที่อยู่เหนือต้นงอกจากแง่งตั้งตรงยาวราว  2 – 3  ศอก  ใบสีเขียว  เรียวแคบ  ปลายใบแหลม ...

ขลู่ สมุนไพรสาธารณสุขมูลฐาน

ชื่อท้องถิ่น หนวดงิ้ว , หนาดงัว , หนาดวัว (อุดรธานี) , ขี้ป้าน (แม่ฮ่องสอน) , คลู (ใต้) ลักษณะของพืช  ขลู่เป็นไม้พุ่มขนาดเล็ก  ยอดและใบสีเขียวอ่อน  ใยกลมมน ปลายใบหยัก  ดอกออกเป็นช่อประกอบด้วยดิกเล็กๆ  สีขาวอมม่วง ส่วนที่ใช้เป็นยา   ใช้ทั้งห้า  ทั้งสดและแห้ง (นิยมใช้เฉพาะใบ) รสและสรรพคุณยาไทย   สรรพคุณขับปัสสาวะ  แก้ปัสสาวะพิการ วิธีใช้   ...

ขมิ้น สมุนไพรสาธารณสุขมูลฐาน

ชื่อท้องถิ่น       ขมิ้น (ทั่วไป) , ขมิ้นแกง , ขมิ้นหยวก , ขมิ้นหัว (เชียงใหม่) ขี้มิ้น , หมิ้น (ภาคใต้) , ตายอ (กะเหรี่ยง – กำแพงเพรช) , ละยอ (กะเหรี่ยง – แม่ฮ่องสอน) ลักษณะของพืช  ...

ขี้เหล็ก สมุนไพรสาธารณสุขมูลฐาน

ชื่อในท้องถิ่น   ขี้เหล็กบ้าน (ลำปาง) , ขี้เหล็กใหญ่ (ภาคกลาง) , ขี้เหล็กหลวง (ภาคเหนือ) , ผักจี้ลี้ (เงี้ยว – แม่ฮ่องสอน) , ยะหา (ปัตตานี) , ขี้เหล็กจิหรี่ (ภาคใต้) ลักษณะของพืช ขี้เหล็กเป็นไม้ยืนต้นขนาดกลางใบเป็ยใบประกอบ  ประกอบด้วยใบย่อยประมาณ  10  คู่ใบเรียวปลายใบมนหยักเว้าหาเส้นกลางใบเล็กน้อย  โคนใบกลมสีเขียว...

เรื่องที่ได้รับความสนใจ

เถาคันแดง

เครืองูเห่า

มะลิลา