หญ้าคา

ชื่ออื่น ๆ : คา, หญ้าคา, คาหลวง (ภาคกลาง) , ลาแล, ลาลาง (ภาคใต้), เก้าฮี (กะเหรี่ยง-แม่ฮ่องสอน)
ชื่อวิทยาศาสตร์Imperata cylindrica (Linn.) Beauv.
วงศ์ : GRAMINEAE

ลักษณะทั่วไป :

  • ต้น : เป็นพรรณไม้ล้มลุก จำพวกเดียวกับหญ้า มีเหง้าอยู่ใต้ดิน ลำต้นที่อยู่เหนือดิน มีความสูงประมาณ 1-4.5 ฟุต
  • ใบ : ลักษณะของใบออกเป็นกระจุก ตามบริเวณโคนต้น ใบมีรูปหอกเรียวยาว ริมขอบใบคม มีขนเป็นกระจุก ใบมีขนาดยาวประมาณ 100-200 ซม. กว้างประมาณ 1-2.5 ซม.
  • ดอก : ดอกออกเป็นช่อ หรือเป็นพู่ มีลักษณะคล้ายกับหางกระรอกขึ้นอยู่บริเวณกลางกอ ช่อดอกยาวประมาณ 2-10 นิ้ว มีดอกย่อยเรียงสลับกัน รอบ ๆ แกนกลางช่อ ดอกมีเป็นสีขาวอมเหลือง หรือเป็นสีม่วง

การขยายพันธุ์ : เป็นพรรณไม้ที่ขึ้นได้ดีในดินทุกชนิด ทนต่อความร้อน และแสงแดดได้ดี ขยายพันธุ์ด้วยการใช้เหงา

ส่วนที่ใช้ : ทั้งลำต้น, ดอก, ราก

สรรพคุณ :

  • ทั้งลำต้น ใช้ลำต้นสด หรือแห้ง นำมาปรุงเป็นยาแก้โรคไต แก้โรคมะเร็งคอ และแก้ฝีประคำร้อย เป็นต้น
  • ดอก ใช้เป็นยาแก้ปัสสาวะแดง แก้ไอ แก้อาเจียนเป็นโลหิต แก้มะเร็งในลำไส้ แก้รดสีดวงต่าง ๆ เป็นต้น
  • ราก ใช้ปรุงกินเป็นยาแก้ร้อนใน กระหายน้ำ แก้พิษอักเสบในกระเพาะปัสสาวะ บำรุงไต แก้น้ำดีซ่าน ตาเหลือง ตัวเหลือง อ่อนเพลีย และเบื่ออาหาร เป็นต้น

รากหญ้าคา ดอกหญ้าคา